ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΤΜΟΥ & ΚΑΡΑΒΙΑ. Για μια ακόμα φορά, η κατάληψη Πάτμου και Καραβία πρέπει να απαντήσει  στους αιρετούς της 5ης κοινότητας του δήμου Αθηναίων, ενόψει  της συνεδρίασης  26/2/2020 μιας και ο Πρόεδρος μας θέλει να είμαστε παραβατικοί και καταληψίες.

Απέναντι στα 30 χρόνια πορείας και αγωνιστικότητας μας,  έχουν  τα μάτια  τους  ερμητικά κλειστά και κάθε φορά, ξανά από την αρχή. Ναι ναι οι άνθρωποι ξεχνάνε και ξεχνάνε πολύ γρήγορα, όταν μπαίνει μπροστά το συμφέρον,   όποιο και νάνε προσωπικό, κοινωνικό, πολιτικό.

Απαντάμε για πολλοστή φορά ότι ο χώρος της Κατάληψης Πάτμου και Καραβία 30 χρόνια ήταν και παραμείνει αυτοδιαχειριζόμενος, είμαστε μια κοινωνικοπολιτική κατάληψή, ανοιχτή στην κοινωνία, ανοιχτή στην έκφραση και στις ιδέες , ΚΑΙ ΩΣ ΤΕΤΟΙΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ.

Ο αγώνας της κατάληψης μας  ξεκίνησε, με την μάχη ενάντια στην τσιμεντοποίηση, ενάντια στην ακόμα και σήμερα εντατικοποιημένη αστική  δόμηση, βασιζόμενη βέβαια  πάνω σε παλιά ή νεοκλασικά  σπίτια, και στους εναπομείναντες χώρους πρασίνου. Το απεδείξαμε έμπρακτα με την συμβολή μας στην διάσωση των ελευθέρων πράσινων χώρων  όπως  Δρακόπουλου ,  Φιξ, Γαζία , Φυτευτή κλπ.

Ο αγώνας της κατάληψης μας ξεκίνησε, προσπαθώντας να δώσουμε ένα διαφορετικό κοινωνικό στίγμα, οι παρεμβάσεις μας και οι κινητοποιήσεις μας ήταν τόσο δυναμικές ώστε να καταφέρουμε , ότι δεν κατάφερε ο ΟΣΚ  και ο Δήμος,  να δημιουργήσουμε δυο σχολεία (Σαρακάκη, Λαμπρόπουλο) στην περιοχή, που για άπειρα χρόνια οι μαθητές μάθαιναν γράμματα σε νοικιασμένες ”τρύπες”

Ο αγώνας της κατάληψη μας, ήταν η αμεσότητα στην επικοινωνία ,η διαφορετικότητα στην ανθρώπινη επαφή . Δείξαμε και δείχνουμε ότι μπορούμε να διασκεδάζουμε  με μουσικές χορούς, θέατρο, συζητήσεις, χωρίς «φράγκο στην τσέπη» .Μπορούμε και βρισκόμαστε δίπλα και κοντά στα προβλήματα των συνανθρώπων μας. Η αλληλεγγύη για μας ήταν εξ ανέκαθεν «δεδομένο» δεν την αναλύσαμε.

Ο αγώνας της κατάληψη μας  είναι κοινωνικός , πολιτιστικός, η αντιδραστική μας έκφρασή, απέναντι στα πνιγμένα από την σχεδόν άναρχη δόμηση  Πατήσια, μια περιοχή που πριν 100 χρόνια κοσμούσε με τα αρχοντικά της και τα νεοκλασικά της το Αθηναϊκό Άστυ. Περιοχή που κατακρεουργήσαν οι οποίοι εργολάβοι για την ανάπτυξη της Πρωτεύουσας , ένα σκεπτικό που ισχύει και σήμερα, αφήνοντας την παραμελημένη  και αφρόντιστη.  Τα Πατήσια ,  με τα δεκάδες νεοκλασικά γύρω τριγύρω, αποδείκνυαν ( ακόμα το αποδεικνύουν) από την μια το κάλλος μιας άλλης εποχής και από την άλλη με τα τόσα σχολεία και εκπαιδευτήρια που στέγαζαν αυτά τα κτίρια, μια  άλλη ποιότητα  ζωής και κουλτούρας. Τα νεοκλασικά στην Αθήνα και γενικότερα στην Αττική, αφήνονται στο ξέχασμα το χρόνου και η πολιτεία κλείνει αδιάφορα τα μάτια,  κλείνει τα μάτια και το μυαλό στις μνήμες στην ιστορία στον πολιτισμό,  ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ,  τα Πατήσια είναι το παράδειγμα της ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ που φέρνει ΥΠΑΝΑΠΤΥΞΗ.

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ,  ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ , ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ.

ΝΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ 5Ης ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕ ΔΗΜΑΡΧΕ ΔΙΟΤΙ ΕΣΕΙΣ , ΙΣΟΠΕΔΩΣΑΤΕ  ΤΑ ΠΑΝΤΑ…ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΜΑΣ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ…  ΑΣ ΜΗΝ ΣΥΣΤΗΝΟΜΑΣΤΕ ΣΥΝΕΧΩΣ!!!!!